Czarno na Czarnym: nowy album

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą nowy album. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 9 listopada 2026

Czy strach rzeczywiście ma „Wielkie oczy”? Posłuchaj nowego utworu Renaty Przemyk

Czy strach rzeczywiście ma „Wielkie oczy”? Odpowiedzi na owo pytanie szuka za pośrednictwem swojego nowego singla Renata Przemyk. Ów zapowiadający kolejną płytę artystki singiel to mądra, szczera opowieść o ciągłym mierzeniu się z presją, ale też o zrzucaniu z barków cudzych oczekiwań i życiu w zgodzie z własnym sercem.

„Wielkie oczy” to opowieść dotycząca w jakimś stopniu każdej i każdego z nas. To o lękach, które towarzyszą Ci, od kiedy zaczynasz odczuwać, że jesteś osobną osobą w konfrontacji z resztą świata. Zaczynając od obaw o bycie wystarczająco dobrą, o ocenę w niemal każdej sytuacji, poprzez walkę o przetrwanie aż do budowania zdrowej relacji z samą sobą i otoczeniem. Nie każdy smutek jest depresją, ale każda depresja jest smutkiem. Lekarstwem na smutek są przeróżne odmiany radości. Człowiek ma wiele możliwości dawania radości drugiemu człowiekowi. Pod warunkiem, że ten pierwszy da mu szansę. Dowiesz się tylko, jeśli spróbujesz – mówi Renata Przemyk.

Utwór napisała i skomponowała sama wokalistka, jej dzieło stanowi także scenariusz teledysku w reżyserii Michała Łubiana. Za produkcję i oprawę muzyczną piosenki odpowiada Tomasz Harry Waldowski.

Premiera płyty „Inner Space” rzeszowskiego projektu elektronicznego Mindheal

Jeśli szukacie swojej własnej muzycznej przestrzeni i kosmicznie dobrej premiery, to właśnie je dostaliście – w postaci czwartego wydawnictwa projektu Mindheal, zatytułowanego „Inner Space”. Oto zestaw naszpikowanych ironią i sarkazmem utworów o systemie niepotrzebującym człowieka, o świecie jedynie z pozoru perfekcyjnym i o pustce sprzedawanej jako minimalizm. Czy rezygnując z bliskości, robimy to świadomie, czy też podążamy za sztuczną, wygenerowaną cyfrowo modą na dystans? Odpowiedź na między innymi takie pytanie możecie znaleźć przy akompaniamencie opartej na symbolicznych kontrastach elektronice. Poleca CantaraMusic.pl.

Urodziłem się pod koniec lat 70., co w sposób nieunikniony wpłynęło na mój muzyczny gust, wciągając mnie w ducha i fascynujący świat dźwięków lat 80. – mówi Wojciech Stecko, twórca Mindheal. – Czas, gdy młode uszy takie jak moje kształtowane były przez ikony new romantic i synth popu. Szybko odkryłem, że tam, gdzie słyszę syntezatory, tam czerpię radość. Do początkowo niewysublimowanego gustu malca słuchającego prawie wszystkiego „z nurtu” – a więc Alphaville, Depeche Mode, Yazoo, OMD, Visage, Pet Shop Boys, Ultravox, Duran Duran, Tears For Fears, Spandau Ballet, Talk Talk czy Soft Cell – z czasem zaczęli dołączać wykonawcy muzyki elektronicznej: Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jarre, Vangelis. Zafascynowany latami 70., między innymi twórczością Pink Floyd, jednocześnie przyglądałem się nowościom; a było czemu, gdyż przełom lat 80. i 90. to okres znaczących przemian. Uwielbiałem obserwować, jak ewoluują dokonania artystów, jak zmieniają się brzmienia, klimat kolejnych płyt, zwłaszcza w kontekście nowych modeli syntezatorów i maszyn perkusyjnych, które systematycznie i z regularnością pojawiały się w sprzedaży, a ja już wtedy ten rynek śledziłem. Eksplorowałem nowe gatunki, od synthwave’u przez Enigmę z jej chórami spojonymi z klarownym czystym rytmem. Otarłem się o muzykę filmową, zarówno klasyczną od Ennio Morricone, jak i nowości, wliczając Hansa Zimmera, Angelo Badalamentiego i innych. Oczywiście mojej uwadze nie uchodziły kolejne dokonania Briana Eno, Dead Can Dance, Lisy Gerard oraz muzyki bardziej eksperymentalnej. Cały tamten okres w dużej mierze zdeterminował moje późniejsze dokonania muzyczne. Z klasyków, potrafiłem zanurzać się w Genesis i godzinami słuchać Queen czy U2. Chociaż rock jest mi bliski, próżno go szukać w moich kompozycjach, być może dlatego, iż nigdy nie opanowałem sztuki gry na gitarze. W swojej produkcji i w kompozycjach szukam niecodziennych zestawień; łączę stare analogowe syntezatory z nowoczesnymi barwami, czasem wręcz sterylnymi i krystaliczno-jasnymi. Napędzają mnie taki eklektyzm oraz kontrasty, co bardzo często słychać w moich utworach. Oprócz emulacji analogowych maszyn z lat 80. czy wręcz 70. (wiernie odtworzonych albo celowo przetworzonych z użyciem nowoczesnych narzędzi) wplatam chętnie elementy orkiestrowe, zwłaszcza smyczki. Nie potrafię bez nich żyć, zarówno tych klasycznych, jaki i syntetycznych. Czasem łączę je z nowoczesną elektroniką, a czasem pozwalam brzmieć niezakłóconym.

niedziela, 8 listopada 2026

Tchorsky wie, że „To dobry moment, by dojrzeć”

Tchorsky doskonale wie, że „To dobry moment, by dojrzeć”. Tak brzmi tytuł debiutanckiej płyty wokalisty, zawierającej siedem rockowych opowieści dedykowanych każdemu, kto choć raz kochał, tęsknił lub poczuł się przytłoczony generującą zmartwienia codziennością.

To utwory o uważności i odpowiedzialności za swoje najbliższe otoczenie, za planetę, za ludzi i zwierzęta wokół nas w czasach pełnych niepokoju – mówi Tchorsky. – To także album o odwadze – aby działać i nie odkładać nic na „potem”. Dwadzieścia siedem lat minęło od momentu, kiedy jako brzdąc pierwszy raz zagrałem na gitarze. Te utwory są dla mnie przełamaniem lęku, wyjściem z ukrycia. Z tego jestem najbardziej dumny – że przeszedłem z fazy wyobrażeń i marzeń do rzeczywistości, w której jestem sprawczy, a moja muzyka trafia do odbiorców.

SIEMA ZIEMIA w Synagodze w Orli. Posłuchaj utworu „Music For When Things Fall Apart”

Zespół SIEMA ZIEMIA podzielił się właśnie nagraniem wideo dokumentującym wykonanie na żywo utworu „Music For When Things Fall Apart” w klimatycznej Synagodze w Orli. To tytułowy singiel z albumu, który ujrzy światło dzienne 27 listopada nakładem 33 Records.

Surowe mury zabytkowej Synagogi stworzyły doskonałą oprawę wizualną i akustyczną dla niezwykle gęstego, wręcz orkiestrowego brzmienia kwartetu SIEMIA ZIEMIA. Piosenka ta stanowi owoc dwuletnich poszukiwań nowego języka wyrazu, w którym zaplanowana, strukturalna kompozycja spotyka się z otwartą przestrzenią na improwizację i głębokim sonoryzmem.

Ane Brun z premierą albumu „I Thought We Were The Same”

„I Thought We Were The Same” to nowy krążek norweskiej wokalistki i producentki Ane Brun, zaprezentowany pod szyldem BMG. Równocześnie z płytą pojawił się promujący ją singiel, „Shock Treatment”.

Chciałam poeksperymentować z tym, jak daleko mogę posunąć moją twórczość w stronę wyraźniejszego, bardziej popowego brzmienia z wyrazistymi refrenami i hookami, bez utraty charakteru muzyki – mówi Ane Brun. – Ten album stał się sposobem na zrozumienie, jak głęboko zaufanie rezyduje w nas. To niezwykłe, że nadal sobie nawzajem ufamy, wiedząc, że w każdej chwili może ono zostać zburzone. Ta wrażliwość jest jedną z najpiękniejszych rzeczy w byciu człowiekiem. Może wszyscy powinniśmy być bardziej świadomi tego, jak cenne jest to, że ktoś nam ufa.

Premiera albumu „V” formacji SATVRN

Muzyczny kolektyw instrumentalny SATVRN zaprezentował swój najnowszy album, zatytułowany „V”. Ów materiał stanowiący niespodziankę dla każdego miłośnikom dobrych brzmień ujrzał światło dzienne nakładem 33 Records.

„V” to acid, rave i techno grane na żywych instrumentach. Płyta ta pełna jest jazzowej improwizacji i klubowej energii oraz motywów znanych fanom formacji i zupełnie zaskakujących elementów.

Olka przyznaje: „Boję się”

W swojej najnowszej muzycznej propozycji Olka przyznaje: „Boję się”. To wyjątkowy singiel, którego tekst napisano z perspektywy dziecka swoim prostym językiem opowiadającego o strachu mamy i nieobecności taty oraz o tym, że nikt nie chce powiedzieć, co tak naprawdę dzieje się w ich małym świecie.

Długo nie umiałam napisać tej piosenki, bo nie chciałam, żeby brzmiała jak oskarżenie. Kiedy w końcu powstała, okazało się, że najmocniej działa wtedy, gdy jest śpiewana najciszej. To najdelikatniejszy utwór, jaki nagrałam, i jednocześnie ten, który mówi najwięcej – opowiada Olka. – Moja historia mogłaby kończyć się żalem, ale kończy się wdzięcznością. Dziś jestem wyrozumiałą córką, która rozumie, że jej rodzice też się bali. Ten utwór zamyka pewien krąg.

sobota, 7 listopada 2026

Zespół Rainy Day podąża własną „Drogą”

Formacja Rainy Day wybrała swoją „Drogę” i idąc nią, konsekwentnie zmierza ku kolejnym nowym piosenkom. Taki tytuł nosi czwarte wydawnictwo warszawskiego kolektywu, które swoją premierę koncertową miało w miniony piątek, dziś zaś oficjalnie ujrzało światło dzienne.

Tytuł płyty pokazuje naszą sytuację jako muzyków – mówi Wojciech Kubicki, lider zespołu Rainy Day, a także wokalista, gitarzysta, autor muzyki i tekstów. – Jesteśmy metaforycznie i fizycznie w drodze, która już trwa już wiele lat, i zamierzamy nią nadal podążać, a dokąd nas zaprowadzi, to się okaże. Podobnie jak poprzednie nasze trzy albumy „Drogę” nagraliśmy wyłącznie z użyciem instrumentów żywych, to znaczy bez elektroniki generowanej przez syntezatory, sampli itp. Całość jest zagrana na instrumentach używanych przez Rainy Day na próbach i koncertach, czyli na gitarach elektrycznych, gitarach akustycznych, gitarze basowej, perkusji, no i wokalu, bo to również żywy instrument. Jako wyjątek od reguły zamieściliśmy utwór bonusowy, eksperymentalne demo, którego szkic napisałem w ciągu pół godziny. Produkcyjnie moje wokale i gitary są żywe, ale bębny i bas zostały przeze mnie zaprogramowane z użyciem AI.

piątek, 6 listopada 2026

Michał Sochacki przedstawia swoje spojrzenie na „Nasz świat”

Michał Sochacki przedstawił właśnie trzecią piosenkę zapowiadającą jego nową płytę, mającą ukazać się w przyszłym roku. Przedstawiając swoje spojrzenie na „Nasz świat”, wokalista dzieli się z fanami opowieścią o miłości zderzającej się z bolesną codziennością, strachu przed zniszczeniem relacji i nadziei, że nawet wtedy, gdy wszystko wokół zaczyna się rozpadać, wciąż można zawalczyć o spędzoną razem przyszłość. Za produkcję owego utworu odpowiada Ajzeja.

„Nasz świat” jest dla mnie czymś bardzo osobistym. To piosenka o tym, jak bardzo można bać się utraty kogoś, kto jest dla nas całym światem. O chwili, w której uświadamiasz sobie, że same słowa nie wystarczą, a mimo to chcesz zrobić wszystko, żeby pokazać, jak bardzo ci zależy. Chciałem opowiedzieć o obietnicy, że nawet jeśli nie potrafię naprawić wszystkiego od razu, nie przestanę próbować. Że będę walczył o wspólne jutro i o to, żeby druga osoba czuła się przy mnie bezpiecznie. Czasem człowiek orientuje się, jak wiele coś dla niego znaczy, dopiero wtedy, gdy zaczyna to tracić. „Nasz świat” to moje „nie poddam się”. Prośba o jeszcze jedną szansę i obietnica, że zrobię wszystko, co w mojej mocy, żebyśmy mogli znów być po tej samej stronie – mówi Michał.

Odkryj na nowo prawdziwe Piękno. Premiera albumu „Rakatundra”

Piękno muzyki można prezentować na wiele sposobów. Dziś poznajemy kolejny z nich, bowiem światło dzienne ujrzał debiutancki album grupy noszącej takie właśnie miano. Płytę natomiast zatytułowano „Rakatundra”, a zawiera ona jedenaście utworów, które niewątpliwie wpadną wprost do serc słuchaczy.

Zespół Piękno powstał w 2022 roku w Lublinie i choć zaczynał jako duet, ostatecznie ewoluował do tria w składzie Anna Zaborowska-Bartoszek (wokal, gitara, teksty, sansula, kalimba i inne przygodne instrumenty), Mateusz Bartoszek (bas, piano, gitara, realizacja nagrań zespołu) i Marta Matysiewicz (perkusja, trójkąt). Na scenie formacja postawiła pierwsze kroki w ramach Bakcynaliów 2024 w Lublinie, gdzie zdobyła wyróżnienie za tekst piosenki „Linie papilarne”. W 2025 roku artyści zostali docenieni – również wyróżnieniem – w przeglądzie „Wieczorne nastroje” w Kwidzynie oraz znaleźli się w gronie finalistów Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie. A gdyby tych sukcesów było mało, singiel „Fajnie, fajnie” przez cztery miesiące utrzymywał się na Opolskiej Liście Polskiej Piosenki Radia Opole. Teraz muzycy dorzucają do tej puli kolejne przejawy Piękna, łączące humor i powagę oraz lekkość i moc przekazu skąpane w niebanalnych kompozycjach.

Burek prezentuje album „BLEND” i śpiewa piosenkę na „dobranoc”

Burek zaprezentował właśnie swój debiutancki album długogrający, zatytułowany „BLEND”. Tu jednak nie kończą się niespodzianki dla fanów tego projektu. Równocześnie z płytą ukazał się bowiem singiel doskonały i na „dobranoc”, i na początek dobrego dnia.

[„Dobranoc”] to próba ukojenia emocji po utracie kogoś bliskiego, a jednocześnie potrzeba wykrzyczenia światu bólu, który trudno ubrać w słowa. Utwór balansuje między wyciszeniem a wewnętrznym niepokojem, stopniowo budując napięcie poprzez repetycję, rozwijającą się aranżację i emocjonalne niedopowiedzenia. Zamiast oczywistej kulminacji oferuje hipnotyczne narastanie, które trzyma słuchacza w napięciu aż do ostatniego dźwięku. „Dobranoc” zamyka „BLEND” jako intymne pożegnanie – próbę pogodzenia się ze stratą, w której ukojenie miesza się z potrzebą, by pozwolić emocjom wybrzmieć na głos – mówi burek.

poniedziałek, 2 listopada 2026

Oto ciemność ujrzała światło dzienne. Brandøn z premierą singla „darkness”

Światło dzienne ujrzał właśnie... mrok. A raczej jego angielski odpowiednik, bowiem mowa tu o nowym singlu brandøna, zatytułowanym „darkness”. Za produkcję utworu odpowiada Peter Rubinstein, a prace nad nagraniem odbyły się w AIR Studios w Londynie. W teledysku towarzyszącym piosence wystąpiła aktorka Patrycja Franczak.

„Darkness” opowiada o dostrzeganiu światła na końcu tunelu. Nawet kiedy sprawy idą źle, możemy wyciągnąć z tych doświadczeń siłę i zamienić je w swoją supermoc. Nadzieja zawsze w końcu się pojawia – mówi brandøn.

niedziela, 1 listopada 2026

Anita Lipnicka udowadnia, że wciąż „Wszystko się może zdarzyć”

Choć może trudno w to uwierzyć, w tym roku mija już trzydzieści lat od wydania albumu „Wszystko się może zdarzyć”. Anita Lipnicka celebruje ten wyjątkowy jubileusz podwójne, bo nie tylko ogólnopolską trasą koncertową, ale i premierą zawierającą zremasterowany materiał sprzed trzech dekad.

Na krążku znajdziemy oryginalne nagrania łączące nowoczesną głębię z nostalgią, nie brakuje tu też niespodzianki w postaci singla „I wszystko się może zdarzyć” w nowej wersji na żywo. Jednak najważniejszym punktem obchodów jest tournée, w ramach którego wokalistka wykonuje kultowe utwory ze swojej debiutanckiej płyty w odświeżonych aranżacjach. Zapraszamy!

8 listopada 2026 | Kraków | Teatr im. J. Słowackiego

25 listopada 2026 | Gdynia | Teatr Muzyczny im. D. Baduszkowej

26 listopada 2026 | Olsztyn | sala koncertowa Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej

30 listopada 2026 | Poznań | Teatr Wielki

1 grudnia 2026 | Szczecin | Filharmonia im. M. Karłowicza

6 grudnia 2026 | Warszawa | Teatr Polski (dwa koncerty)

7 grudnia 2026 | Wrocław | Teatr Muzyczny Capitol

1 lutego 2027 | Bydgoszcz | Opera Nova

2 lutego 2027 | Białystok | Opera i Filharmonia Podlaska

Pierwsza miłość i ostatnia myśl. LOVER z premierą albumu „The Last Thing You Will Feel”

„The Last Thing You Will Feel” to drugi album projektu LOVER, będący próbą znalezienia odpowiedzi na pytanie o doznania dotykające człowieka tuż przed przejściem na drugi świat. Paradoksalnie jednak zgromadzony tu konceptualny materiał nie stanowi jednoznacznej opowieści o umieraniu, a raczej o miłości do takich artystów, jak Angelis, Tangerine Dream, John Carpenter, Jean-Michel Jarre czy Klaus Schulze, stanowiącej oś tej muzycznej inicjatywy.

Nie chodzi o sam moment śmierci. Bardziej interesuje mnie czas, który bezpośrednio ją poprzedza. Może to być rok, miesiąc, tydzień, ostatnia godzina, a może nawet ostatnia sekunda… Niektórzy mają czas, żeby się na to przygotować, mogą poukładać swoje sprawy, pogodzić się z pewnymi rzeczami i pożegnać z bliskimi. Inni odchodzą nagle, nie dostając nawet chwili na refleksję. Ta ostatnia przeżyta emocja może być wszystkim: strachem, smutkiem, gniewem, nostalgicznym wspomnieniem... a może też być spokojem, wdzięcznością i miłością. To bardzo osobiste pytanie, na które nie próbuję odpowiadać, ale chciałbym zachęcić słuchacza, aby samemu je sobie zadać – mówi stojący za tą inicjatywą muzyczną Witold Brylewski. – Jeżeli nie wiemy, jaka będzie ta ostatnia rzecz, którą poczujemy, może warto zastanowić się, jak czujemy się dzisiaj? Jak wyglądają nasze relacje? Czy jesteśmy szczęśliwi? Czy mamy niedokończone sprawy? Czy są wokół nas ludzie, którym wciąż nie powiedzieliśmy czegoś ważnego? Czy żyjemy tak, żeby pewnego dnia móc spojrzeć za siebie bez poczucia, że zmarnowaliśmy swój czas?

Na uwagę zasługuje też okładka wydawnictwa, którą, podobnie jak kryjącą się pod nią muzykę, wypełniają wielowymiarowe symbole.

Pesymista zobaczy czarno-biały świat, a pośrodku niego uwięzione przez kolce stworzenie, które lada moment może zostać zranione. Optymista dostrzeże wolnego ducha, dla którego ograniczenia nie mają znaczenia. Manifestuje swoją wolność, wyśmiewając tę próbę zamknięcia go w klatce i pokazuje, że nie da się go zatrzymać – dodaje artysta.

ŻYŃY odsłania ostatnią kartę przed premierą płyty. Posłuchaj utworu „Be okay”

ŻYŃY prezentuje nową piosenkę, która traktuje o tym, że w życiu Milo nie zawsze jest miło. „Be okay” stanowi kolejny rozdział historii o przybyszu z kosmosu, która w postaci albumu „Simple life” zostanie przedstawiona w całości już 16 listopada.

Milo pierwszy raz zostaje zraniony i poznaje pełnię wszystkich negatywnych emocji, które przeżywa się na Ziemi. Paradoksalnie dopiero wtedy dowiaduje się, co znaczy „czuć się okay”. To numer w pełni gitarowy, a jednak elektroniczny. Chciałem, żeby przestrzenna partia gitary była podstawą, a jednak żeby [utwór] miał taki lekko elektroniczno-IDM-owo-gwiezdny, pędzący charakter z pulsującą stopą. Jest krótki i treściwy, bo ma trochę ponad dwie minuty – opowiada ŻYŃY.

Czy można odnaleźć siebie „Pośród szkła”? Posłuchaj nowego singla MOONY

Czy można odnaleźć siebie „Pośród szkła”? Odpowiedzi w swojej najnowszej, poruszającej kompozycji szuka MOONA, prezentująca zapis muzyczny własnych przeżyć, na tyle jednak uniwersalnych, że z tekstem może utożsamić się niejeden słuchacz.

„Pośród szkła” nie jest historią przedstawioną z bezpiecznego dystansu. MOONA wchodzi w sam środek relacji, gdzie troska miesza się z bezradnością, podejrzliwością, strachem i desperacką próbą pomocy. Bohaterka utworu obserwuje kogoś, kto coraz bardziej traci kontakt ze sobą i z otoczeniem. Będąca podmiotem lirycznym wokalistka widzi sygnały, których nie chce lub nie potrafi do końca nazwać, próbuje zrozumieć, pomagać, szukać odpowiedzi i jednocześnie mierzy się z własną bezsilnością. Tytułowe „szkło” stanowi tu metaforę świata pozwalającego na ruch, mimo że każdy krok rani. Najnowszy singiel MOONY nie dokonuje jednak prostego podziału na osobę potrzebującą wsparcia i tę, która może ją uratować. Ostatecznie artystka stawia istotne pytanie o granice odpowiedzialności za drugiego człowieka – jak długo można starać się kogoś ocalić, kiedy samemu zaczyna się tonąć? „Pośród szkła” należy do tych propozycji, w których osobiste doświadczenia stają się punktem wyjścia do szerszej rozmowy o człowieku, emocjach i stosunkach międzyludzkich.

piątek, 30 października 2026

Młot Na Czarownice znalazł się „W sidłach złudzeń”

Młot Na Czarownice znalazł się „W sidłach złudzeń”. Wy też możecie dać się złapać, ale nie w pułapkę z fikcji, a w zapętlenie świetnej muzyki. Taki bowiem tytuł nosi nowy krążek tej heavy metalowej kapeli, który wciąga w sieć hipnotyzujących dźwięków i słów.

Płyta „W sidłach złudzeń” nie jest co prawda albumem koncepcyjnym, ale zebrane tu utwory opowiadają konsekwentnie o skłonnościach człowieka do ulegania iluzjom. Młot Na Czarownice porusza zatem takie zróżnicowane tematy, jak alkoholizm, wiara w zjawiska nadprzyrodzone, zabobony czy manipulacja emocjonalna.

Zespół SIEMA ZIEMIA zapowiada album „Music For When Things Fall Apart”

Formacja SIEMA ZIEMIA, tworząca muzykę z pogranicza elektroniki i jazzu, zapowiada swój nowy album, „Music For When Things Fall Apart”, mający ukazać się 27 listopada nakładem wytwórni 33 Records. Zapowiedzią tego materiału jest utwór tytułowy, który ujrzał właśnie światło dzienne.

Nadchodząca płyta będzie refleksją nad współczesnością, a jednocześnie dźwiękowym zapisem powstałym w momencie niepewności. Przypomina nam to, że pamięć, kultura i przedmioty stanowią jedynie tymczasowe konstrukcje, podobnie człowiek, który nie jest tu centrum świata, lecz jego elementem.

Julia Bugzel wie, na kogo (nie) może liczyć. Posłuchaj singla „Lady Maths”

Czasem wychodzi na jaw, że w życiu warto liczyć przede wszystkim na siebie, nawet jeśli po drugiej stronie stoi ktoś, kto liczeniem para się zawodowo i rzekomo z powołania. Wyjątkowo boleśnie przekonała się o tym Julia Bugzel, lecz jak na prawdziwą artystkę przystało, przekuła ona złe doświadczenia w dobrą piosenkę. Poznajcie „Lady Maths”.

„Lady Maths” to utwór inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Otóż Julia stała się ofiarą szkolnego mobbingu, gdzie w rolę oprawcy wcieliła się „pani od matematyki”. Ktoś, kto miał nieść kaganek oświaty, dawać wsparcie i być może nawet wskazywać drogę, okazał się nie tyle zimnym urzędnikiem, co bezdusznym, pozbawionym serca przeciwieństwem nauczyciela, dopuszczającym się notorycznego nękania ucznia i wielokrotnie łamiącym Ustawę Kamilka. Prześladowczyni z historii Julii straciła pracę, jednak dziewczyna nie straciła poczucia niesprawiedliwości, które razem z bólem znalazło ujście w muzyce młodej wokalistki.

Ronja oddaje nam swoje „Serce”

Mija dziewięć lat od pierwszego koncertu wokalistki działającej muzycznie jako Ronja. Nadszedł zatem doskonały moment na podzielenie się materiałem będącym jednocześnie debiutem, ale i podsumowaniem czasu, który upłynął, który wciąż płynie i który płynąć jeszcze zapewne będzie. Posłuchajcie, w jakim rytmie bije to konkretne „Serce”.

Trzymasz w rękach serce. Moje serce. Album zrodzony z niezliczonych prób odnalezienia siebie. Zapis lat dwudziestych mojego życia. Wzrastał pośród miejskiego zgiełku, ale dojrzał dopiero, gdy wróciłam do korzeni. Czasami rozbrzmiewa wilgotnym mchem, a czasami tętni gorącym pulsem długich, bezsennych nocy. Za chwilę posłuchasz historii serca, które kochało. Serca pełnego obaw. Serca odważnego. Serca rozbitego w drobny mak. Serca, które pomimo wielu przeciwności wciąż znajdowało w sobie siłę, by bić dalej i nie tracić nadziei. Nie mam nic cenniejszego, czym mogłabym się podzielić, dlatego z nadzieją i odwagą ofiarowuję Ci moje serce. Ufam, że przyjmiesz je z otwartymi ramionami – mówi Ronja.