Czarno na Czarnym: Jesteśmy stosunkowo krótko po premierze Twojego pierwszego albumu wydanego w ramach projektu Mapa, zatytułowanego „Wzywam Cię”. Czy odbiorcy zareagowali na Twoje wezwanie?
Mapa: Ohhh tak, mamy duży rezonans z tym albumem. Bardzo się z tego cieszę. Wierzyłam, że tak będzie.
Czarno na Czarnym: Na płycie usłyszymy między innymi utwór „Mów” z gościnnym udziałem Swiernalisa. Czy opowiesz nam o przebiegu tej współpracy?
Mapa: Ta piosenka miała dużo pecha, praca nad nią trwała ponad rok, proponowaliśmy wielu osobom zaśpiewanie tego tekstu. Niestety wiele osób odmówiło. Mój znajomy z Poznania zaproponował, że może zapytać Pawła o to, czy by nie zechciał ze mną zaśpiewać, i Paweł od razu tego samego dnia się zgodził. Niedługo później mieliśmy już gotowe nagranie. Zatem wyboiście, lecz idealnie, trafiłam na idealnego człowieka do tej piosenki.
Czarno na Czarnym: Jak sądzisz, dlaczego akurat ta piosenka okazała się problematyczna pod względem znalezienia wokalisty, który ją z Tobą wykona?
Mapa: Myślę, że nie chodziło o samą piosenkę, tylko bardziej o sprawy związane z tym, jaka Mapa w ogóle jest. Mapa to specyficzny zespół, robiący dość specyficzną, we własnym stylu muzykę. Naturalnie jest to nie dla wszystkich, dlatego nieliczni mogą się w tym odnaleźć.
Czarno na Czarnym: Jak wyglądał proces powstawania materiału na płytę? Czy masz swoje rytuały, ulubione miejsca sprzyjające tworzeniu?
Mapa: Jest to najczęściej dość żmudny i rzemieślniczy proces, w moim wypadku polega prostu na siadaniu codziennym do pianina i zeszytu. Tak to dokładnie wyglądało.
Czarno na Czarnym: Krążek ujrzał światło dzienne w czasach pandemii, czasach trudnych i ograniczających, lecz paradoksalnie niejednokrotnie również otwierających na nowe doświadczenia. Jak stało się w Twoim przypadku?
Mapa: Absolutnie pandemia była zapalnikiem wielu myśli, bardzo specyficznym gruntem, na którym wyrastały te piosenki. Pandemia nas wszystkich naznaczyła, możliwe, że nawet zmieniła. Nie tylko świadomy, ale podświadomy ma wpływ na nas wszystkich.
Czarno na Czarnym: Czy Mapę da się zdefiniować? Jaka jest do niej legenda?
Mapa: Myślę, że to nie jest pytanie do mnie, należałoby zapytać słuchaczy, jak by definiowali Mapę, co to dla nich jest, jak to odczuwają. Dla mnie Mapa to ja oraz wyjątkowe porozumienie z ludźmi, z którymi to tworzę.
Czarno na Czarnym: Komu jako słuchacz poleciłabyś swoje utwory?
Mapa: Każdemu, kto szuka czegoś, co go dotknie i tym samym troszkę zawirusuje wewnętrznie. Spowoduje, że będzie chciał się otaczać tymi dźwiękami. Ale na to trzeba mieć miejsce w sobie. Jeśli masz miejsce w głowie i w sercu, spróbuj posłuchać Mapy.
Czarno na Czarnym: Ze swoim poprzednim projektem, czyli Me Myself And I, wystąpiłaś w „Mam talent”. Jak obecnie oceniasz wpływ tego typu produkcji na rozwój kariery? Co takie programy dają, a co odbierają?
Mapa: Nie byłoby mnie tutaj bez Me Myself And I oraz wszelkich sukcesów, jakie odnieśliśmy. Dzięki temu, że byliśmy w „Mam talent”, dość dużo ludzi mnie kojarzy, to jest bardzo miłe. Te programy są dobrym, aczkolwiek wymagającym instrumentem do obsługi. Trzeba umieć skorzystać z tego, co daje taki program, należy być gotowym na ten program, umysłowo i logistycznie. Jeśli ma się plan, co się zrobi dzięki temu, że tam się jest, to może być wielki sukces. Te programy na pewno odbierają poczucie sprawczości, tego, że ma się wpływ na swoją karierę, na swoją twórczość, ponieważ w programach tych nie chodzi o twórczość i osobowość, chodzi o show. Należy o tym pamiętać i nie oczekiwać zbyt wiele, należy przemyśleć, jak wykorzystać ten potencjał pozytywnie.
Czarno na Czarnym: Czy wyobrażasz sobie siebie w roli jurora szacującego poziom umiejętności i potencjał uczestników?
Mapa: Ja jestem nauczycielem śpiewu, jestem muzykiem, zatem wyobrażam sobie siebie jedynie w takim kontekście, a mianowicie mogłabym jedynie szacować poziom techniki wokalnej.
Czarno na Czarnym: Podczas grudniowego koncertu z cyklu Babskie Granie we wrocławskim Capitolu pokazałaś tabliczkę z hasłem „Na granicy nie gra nic”. Rozumiem przez to, że jesteś zwolenniczką poruszania kwestii politycznych i społecznych przez artystów.
Mapa: Jestem zwolennikiem tego, żeby sztuka była blisko życia, uważam, że jest to jedno z zadań artystów do wykonania dla społeczeństwa. Będąc artystą, masz wielki przywilej stać po tej drugiej stronie, czyli na scenie, dzięki temu masz zasięg, który możesz wykorzystać.m Uważam, że konteksty społeczne oraz związane z naszą planetą są absolutnie apolityczne i należy to podkreślać, ponieważ dotyczą naszego przetrwania tutaj oraz praw człowieka. Jeśli mam możliwość podkreślania tych tematów, to staram się to robić.
Czarno na Czarnym: A czy Twoim zdaniem pewnych tematów artyści nie powinni dotykać w swojej twórczości?
Mapa: Mam problem z wulgarnością w tekstach, a zwłaszcza z takim rodzajem bardzo przedmiotowego podejścia do kobiet, to jest chyba jedyny teren, który jest dla mnie dyskusyjny w jakiś sposób...
Czarno na Czarnym: Nie ulega wątpliwości, że sztuka stanowi źródło nadziei, radości, wytchnienia, bywa wręcz ucieczką od codzienności. A czy potrafi też szkodzić?
No chyba jedynie tym może szkodzić, że potrafimy zapętlić jedną piosenkę na dwadzieścia cztery godziny :).
Czarno na Czarnym: Interesujesz się ponadto astrologią. Czy jako zodiakalny Bliźniak dostrzegasz u siebie cechy typowe dla tego znaku?
Tak, absolutnie. Double trouble :))))).
Czarno na Czarnym: Czy Twoim zdaniem los rzeczywiście został zapisany w gwiazdach i to w nich warto szukać odpowiedzi na pytania dotyczące przyszłości?
Mapa: To są pewne potencjały, które ze względu na to, że żyjemy w kosmosie i bardzo konkretnym układzie słonecznym, po prostu wpływają na życie na Ziemi.
Czarno na Czarnym: A jeżeli mowa o przeznaczeniu, spełnienia jakich marzeń, artystycznych bądź niekoniecznie, mogę Ci życzyć?
Mapa: Zdrowia siły radości i pokory :). Dziękuję 🤍🙏🙏.
