„Koko” Katarzyny Groniec, czyli singiel promujący album i trasę „Ach!”

Światło dzienne ujrzał właśnie najnowszy singiel Katarzyny Groniec. „Koko”, gdyż właśnie o tym nagraniu mowa, jest utworem promującym album „Ach!” i trasę koncertową o tej samej nazwie.

---

To piosenka o tym szczególnym momencie zamarzania, kiedy zimno już przestaje doskwierać i pojawia się niebezpieczna błogość, poprzedzająca harmonię nadciągającego końca. Żegnaj acedio, witaj nirwano. Piękny moment - mówi wokalistka.

---

---

tekst i muzyka – Katarzyna Groniec
produkcja muzyczna – Marcin Bors
aranżacje – Łukasz Damrych
wokal – Katarzyna Groniec
gitary elektryczne, gitara basowa – Marcin Bors
perkusja – Łukasz Sobolak
dodatkowe głowy – Barbara Wrońska

---

sprawdź, gdzie w najbliższym czasie wystąpi Katarzyna Groniec:

19 października 2018 / Kostrzyn nad Odrą / KCK Kręgielnia
21 października 2018 / Wrocław / Centrum Kultury Wrocław Zachód
26 października 2018 / Ostrów Wielkopolski / Ostrowskie Centrum Kultury
27 października 2018 / Kołobrzeg / Regionalne Centrum Kultury
16 listopada 2018 / Jelenia Góra / Jeleniogórskie Centrum Kultury
17 listopada 2018 / Mysłowice / Mysłowicki Ośrodek Kultury
18 listopada 2018 / Praszaka / Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Sportu
1 grudnia 2018 / Warszawa / Służewski Dom Kultury
2 grudnia 2018 / Nowy Tomyśl / Nowotomyski Ośrodek Kultury
3 grudnia 2018 / Poznań / Teatr Muzyczny
9 grudnia 2018 / Kraków / Klub Studio
31 grudnia 2018 / Radomsko / Miejski Dom Kultury

---

zajrzyj po więcej:

Katarzyna Groniec na Facebooku

---

Katarzyna Groniec z premierą albumu „Ach!”

W miniony piątek, tj. 16 marca br., światło dzienne ujrzała nowa płyta Katarzyny Groniec. Album zatytułowany „Ach!” promowany jest przez utwór „Nie kocham”.

---

Każdy ma swoją Ziemię Obiecaną. Coś za czym tęskni, czego mu brak, co chciałby, a nie może albo miał i utracił. Ziemia Utracona. Dobry tytuł na tomik poezji, gdyby nie był parafrazą T.S. Eliota. „Najokrutniejszy miesiąc to kwiecień” pisał poeta w „Ziemi Jałowej”. To prawda. Niezłe też bywają te poprzedzające kwiecień... ale co z tego? W końcu i tak nadchodzi wiosna. „Ach!” opowie o ziemi jałowej, ziemi utraconej i, wreszcie, ziemi obiecanej, do której docieramy, rozmieniamy ją na drobne i znów tracimy – informuje wydawca. – I od początku, bo wszystko jest cyklem co jakiś czas kończącym się dobrze! W końcu wracamy do życia, ale pod jednym warunkiem. Że wciąż mamy kogo kochać.

---

Czy jestem szczęśliwa? – zastanawia się wokalistka. – Tak. Właściwie mogłabym powiedzieć: jak nigdy dotąd. Spokojna, jasna, świadoma. Dlaczego więc moje piosenki są smutne? Nie wiem. Najłatwiej byłoby powiedzieć (często to mówię na odczepnego) – bo lubię smutek. I nie mówić nic więcej. Ale to jest coś więcej. Coś, co wypływa gdzieś z głębi, z trzewi, kiedy zdarza mi się układać melodię i dopasowywać do niej słowa. Jak gdybym zapadała się w jakiś inny świat pełny echa i błękitu, który swoim pięknem onieśmiela tę drugą, starającą się twardo stąpać po ziemi, mnie. Z kolei ta druga ja, którą zawstydza miękkość tej pierwszej, potrafi ten melancholijno-lazurowy świat bezlitośnie wykpić. Wyciągam zatem samą siebie z błękitnego jeziora za włosy, jak baron Munchhausen wyciągnął siebie z bagien, a potem znów w to jezioro nurkuję. Czy zatem kłamię tak jak on? Bardzo możliwe…

---

Za produkcję płyty odpowiada Marcin Bors. Teksty w większości napisała wokalistka, oprócz trzech autorstwa Barbary Wrońskiej. Muzykę skomponowali wspólnie Marcin Macuk (Hey), Barbara Wrońska i Katarzyna Groniec.

---

---

Zajrzyj po więcej:

Katarzyna Groniec na Facebooku